Paul, Florence, Sam en Famke

Verhalen van de familie Cammaert-de Bruin

Veenhuizen

leave a comment »

IMG_2643

Vorig weekend hadden we met Remco, Janet en hun dochtertje Wyke in Veenhuizen afgesproken. Al jaren stond het bezoeken van de voormalige strafkolonie op onze lijst met dingen die we nog wilden bezoeken en nu konden we het actiepunt met een gezellig weerzien combineren.

Veenhuizen is begin negentiende eeuw opgezet als instelling waar landlopers, bedelaars en later ook wezen en weduwen werden “geheropvoed”. Later werden de gestichten (deels) omgevormd tot gevangenissen, waarvan er nu nog enkele in de omgeving te vinden zijn: Norgerhavn, recentelijk in het nieuws omdat daar Noorse gevangenen zitten en Esserheem. De gevangenissen zijn aanwezig, maar domineren niet. Een wandeling door het dorp is een kleine tijdreis; veel vrijstaande negentiende-eeuwse huizen opgetroken uit rode baksteen met veel groen ertussen. Het stratenpatroon van Veenhuizen doet ook echte koloniaal aan: een ruim opgezet vierkant stratenpatroon met kaarsrechte boomrijke lanen. Het was dat het overduidelijke Nederlandse huisjes waren, anders hadden we ons in de VS aan het begin van de negentiende eeuw kunnen bevinden. Alleen de paard en wagens ontbraken. De omgeving is erg divers: bos, hoogveen, akkers, doorsneden door brede lanen of paden met aan weerszijden oude eiken, beuken of platanen.

Nadat de overheid zich terugtrok en het dorp in 1981 voor het eerst voor niet-gevangenispersoneel toegangkelijk werd, zijn veel panden door particulieren gekocht en kregen een nieuwe bestemming. Bijna alle panden in Veenhuizen hebben een stichtelijke naam op de gevel die vaak naar het oorspronkelijke doel van dat pand verwijst. Wij overnachtten bijvoorbeeld in een hotel wat in het voormalige hospitaal (“Vertrouw op God”) was gevestigd.

Op zaterdag hebben we cultureel verantwoord het Gevangenismuseum bezocht. Dankzij een kinderspeurtocht was dit ook voor de kinderen boeiend. Na afloop dronken we een biertje in een brouwerij in de oude graanmaalderij (“Maallust”) en ´s avonds aten we in het restaurant van het hotel in de voormalig dienstwoningen “Toewijding”, “Bitter en Zoet” en “Plichtgevoel”. Restaurant Bitter en Zoet kunnen we van harte aanraden. Erg goede keuken, extreem vriendelijk en meedenkend personeel en veel ruimte om te spelen voor de kinderen in de aangrenzende lounge.

Als je nog op zoek bent naar een rustig maar toch interessant weekend weg met vrienden of familie, zeggen wij: denk eens aan Veenhuizen.

Written by pcammaert

November 22, 2016 at 20:08

Posted in Uncategorized

Andalusië 2

leave a comment »

IMG_2498

Twee weken geleden was het in Hamburg herfstvakantie. Voor het invallen van de winter wilden we nog even wat zonnestralen opvangen en daarbij was onze keuze op Andalusië gevallen. Ruim vier jaar geleden waren we daar al eens maar toen hadden we omgeving van Sevilla en de Atlantische kust niet gezien. Door in de buurt van Sevilla een huis te huren, hadden we een goede uitvalsbasis om de omgeving op dagtrips te bekijken. Opa Jac was er ook bij.

De week begon met een paar erg regenachtige dagen, maar daarna klaarde het op en hadden we veel zon en iedere dag temperaturen tot in de 30 graden. Zo eind oktober was het zwembad bij het huisje al redelijk afgekoeld maar door die temperaturen toch nog goed te doen.

Na onze vlucht op Malaga en een kort bezoek aan die stad, zijn we gelijk doorgereden naar Sevilla. Tijdens het doen van de eerste inkopen werden we gelijk (hernieuwd) verrast door het geweldige aanbod aan verse vis, schaaldieren, kazen en hammen in de winkel. Daar wordt echt enorm veel plaats voor ingeruimd en we hebben er de hele week het nodige ingekocht.

Onze dagtrips hadden we bewust zo ingepland dat we om de dag een verre reis en iets dichtbij Sevilla hadden. De dag na aankomst hebben we in de provincie Huelva ten westen van Sevilla de plaatsen bezocht van waaruit Columbus zijn reizen naar Amerika gestart ist. Na afloop hebben we een herfstige maar mooie strandwandeling gemaakt op de tientallen kilometers ongerept strand van het Doñana NP. We besloten later de week terug te komen om de rest van het park te bekijken.

Op maandag stond Jerez de la Frontera op het programma waar we de koninklijke rijschool en -hoe kan het ook anders- een sherry bodega bezocht hebben. De rijschool was erg interessant en vooral voor de kinderen vermakelijk. Het blijft mooi om te zien hoe kinderen helemaal gefascineerd zijn van dieren. De rondleiding in de bodega was aardig maar gruwelijk commercieel en veel te lang. Dat had wat authentieker en beknopter gekund.

Dinsdag hebben we dan eindelijk Sevilla bezocht. Om langszaam op te bouwen zijn we met de kathedraal met daarin het graf van Columbus en de stierenvechtersarena, de Plaza de Toros, begonnen. Het absolute hoogtepunt, het Real Alcazar, hadden later die week ingepland. Sevilla heeft een compact stadscentrum met vele steegjes vol met tapas barretjes. Zo compact dat we tijdens onze moeizame zoektocht naar een parkeerplek nog door de politie aan de kant werden gezet. Dat was even zweten. De stad en de geweldige tapas als lunch maakten dit meer dan goed.

De dag daarna stond dan weer een verre rit naar Arcos de la Fronteira op het programma. Deze kleine stad met vrijwel alleen witte huizen, ligt op een goed te verdedigen heuveltop ruim een uur ten zuiden van Sevilla. Na een beklimming te voet heb je schiterrende uitzichten en doorkijkjes op de omliggende olijfboomgaarden, heuvels en de groen begroeide banken van de rivier Guadalete die zich om Arcos heenslingert.

Het mooiste hadden we tot het laatste bewaard. Twee dagen voor vertrek stond helemaal in het teken van het koninklijke paleis in Sevilla, het Real Alcazar. De paleizen werden honderden jaren geleden gebouwd door Moorse koningen, de eeuwen daarop voordurend aangepast en worden tot op de dag van vandaag gebruikt door de Spaanse koninklijke familie. De stijl van het geheel deed ons erg denken aan ons bezoek aan de kathedraal van Cordoba en het Alhambra in Granada. In de tuinen eromheen konden we tussendoor de indrukken verwerken en uitrusten onder het genot van een hapje en drankje.

Op de allerlaatste dan sloten we ons bezoek af met een tweede bezoek aan het Doñana NP waar we een wandeling hebben gemaakt en het bedevaardsoord El Rocio hebben bezocht. Omdat het een zaterdag was, belandden we tussen vele Spaanse families die een weekendtripje maakten. Heerlijk om je voor de verandering enkel tussen locals te zijn.

Written by pcammaert

November 16, 2016 at 07:27

Posted in Uncategorized

Zomer 2016

leave a comment »

IMG_1870

De zomer kwam dit jaar wat traag op gang, maar wat was hij uiteindelijk mooi en lang. In deze blogpost kijken we graag terug op bijna drie maanden zon, warmte en mooie momenten met vrienden en familie. Waarschuwing: dit is een long read!

Ook dit jaar zijn Sam en Famke weer een week bij opa en oma in Velsen en opa in Etten-Leur geweest. Terwijl die twee vreselijk verwend werden, moesten papa en mama die twee weken gewoon werken. ´s Avonds hadden we de mogelijkheid om wat restaurants die al lang op ons todo-lijstje stonden te bezoeken. Dat dan weer wel! Highlights waren Le Canard Nouveau (1 ster) en Au Quai, een modern visrestaurant met schitterend uitzicht op de haven van Hamburg.

Met het gezin zijn we twee losse weken weggeweest. Al heel lang stond op ons lijstje om een Duits waddeneiland te bezoeken. Met onze ´Zwitserse´ vrienden Dirk en Anita en hun kinderen Nout en Nils hadden we het autovrije eiland Langeoog uitgekozen. Ondanks dat het geen super strand- en zwemweer was, hadden we een mooie week met wadlopen, barbecueen, fietsen, boottocht op de waddenzee en genoeg speeltijd voor de kinderen.

De andere week hebben we in Markelo in het vakantiehuisje van Pauls ouders doorgebracht. Het begint bijna een traditie te worden. We hebben Sam en Famke daar op privé zwemles gedaan omdat we vonden dat ze met de Duitse methode (lees: geen methode) niet goed en snel genoeg leerden zwemmen. Het was een groot succes; Sam kon na die week eindelijk min of meer fatsoenlijk op zijn buik zwemmen (kikker, vliegtuig, potlood). Famke kan zich al trappelend boven water houden. Dit doen we in een volgende vakantieweek weer. Een dagtrip naar Wildlands in Emmen viel ook in de smaak, al vonden wij wel dat het eerder een attractiepark was geworden dan een dierentuin zoals het Noorderdierenpark vroeger was.

Op het einde van onze week in Markelo hebben we eindelijk ome Fons en Femmy in hun nieuwe woning in de binnenstad van Dordrecht bezocht. Goed om te zien dat onze (schoon)broer en zijn vriendin zo leuk terecht zijn gekomen. Na een culinaire lunch met banaan-Nutella-tosti´s (voor Sam en Famke), heeft Fons ons door de binnenstad rondgeleid. Wij kenden Dordt nog niet echt en waren onder de indruk.

Aan het einde van de schoolvakantie, werd on ze kleine meid al weer vijf. Dit hebben we gevierd met een kinderfeestje in ons hofje (op de foto´s) en na de heftige en verfrissende onweersbui met een barbecue met de ouders (helaas niet op de foto´s).

Als afsluiter nog een link naar wat diverse foto´s die niet echt in een ander album pasten.

Written by pcammaert

September 30, 2016 at 12:15

Posted in Uncategorized

Madrid

leave a comment »

IMG_1599

Het was eigenlijk de bedoeling dat wij de afgelopen week zouden gaan zeilen. De crew voor ons had al pech met twee uitgebrande gelaccus en bij ons wilde de motor niet starten als we niet aan landstroom lagen. Na twee dagen werd duidelijk dat de benodigde reserveonderdelen nog wel even op zich zouden laten wachten en hebben we de geplande trip afgebroken. Weer terug in de thuishaven moesten we de resterende proviand weer uitladen en de boot schoonmaken. Erg demotiverend, maar het was niet anders.

Zodoende zaten we dinsdagavond weer thuis op de bank en vroegen ons af wat we met de resterende vakantiedagen zouden gaan doen. Op internet vonden we bij Ryanair nog twee betaalbare stoelen in een vlucht naar Madrid dus was de keus snel gemaakt. De volgende ochtend zaten we in het vliegtuig en we waren nog net op tijd om voor de lunch het ´menu del dia´ te bestellen.

In Madrid hadden we vervolgens een paar mooie dagen; een compact touristisch centrum met interessante architectuur, schitterende parken en een top tentoonstelling van Hieronymus Bosch in het Prado. ´s Avonds iedere avond tot laat in tapas-bars of op het terras gezeten. Sam en Famke waren ondertussen in goede handen bij opa en oma.

Written by pcammaert

June 22, 2016 at 18:33

Posted in Uncategorized

Rügen II

leave a comment »

DSC_0364

Het is alweer vijf jaar geleden dat we voor het eerst op Rügen, het grootste Duitse eiland in de Oostzee, waren. In de week dat we er waren hebben we lang niet alles kunnen bekijken. Toen vrienden van ons kort voor de Pinkstervakantie vroegen of we zin hadden om een paar dagen mee te komen, was de keuze dus snel gemaakt.

De majestueuze krijtrotsen hadden we op onze zeiltrips al meerdere keren vanaf de boot gezien maar we hadden er nog nooit bovenop gestaan. Dat hebben we dus even rechtgezet met een wandeling door het eeuwenoude beukenwoud en langs de kustlijn ervoor.

Overnacht hebben we in de jeugdherberg van Prora. De geschiedenis van dit pand is behoorlijk beladen: het gigantische Nazi-bouwprojekt uit de dertiger jaren moest een badplaats voor de Duitse arbeidersklasse worden. Omdat na een paar jaar personeel en materiaal voor de oorlog nodig waren, is het echter nooit afgebouwd en het grootste deel staat nu nog als karkas de kustlijn te ontsieren. Het was mooi om te zien dat steeds meer delen van de “Kolos van Prora” een nieuwe bestemmingen krijgen als vakantiewoningen en appartementen.

Written by pcammaert

May 30, 2016 at 20:21

Posted in Uncategorized

Hamelen

leave a comment »

IMG_1357

Omdat hemelvaart op een donderdag valt, hoefden we maar één verlofdag in te zetten om een mooi lang weekend weg te kunnen. We hadden met vrienden Vicky en Hilbert en hun kinderen Thijmen en Rozemarijn afgesproken om Hamelen te bezoeken. Inderdaad: dat stadje van de rattenvanger.

Via Airbnb hadden we in de regio een kast van een landhuis gevonden met een giga tuin en een uitzicht waar je u tegen zegt. Ideaal om onze stadskinderen eens lekker in het groen te laten ravotten. Het weer was ook top, zodat we twee avonden hebben gebarbecued en zelfs ´s ochtends buiten hebben ontbeten.

Hamelen zelf is een aardig maar klein provinciestadje wat volledig drijft op zijn rattenvanger verleden. Leuk om gezien te hebben, maar na een paar uur ben je er doorheen. Daarom nog een park met miniatuurhuizen, een kasteelruïne en thermaalbaden bezocht. Al met al een heerlijk ontspannen weekend!

 

Written by pcammaert

May 24, 2016 at 20:01

Posted in Uncategorized

Kroketten

leave a comment »

IMG_1144

Er zijn zo dingen die je als Nederlander in het buitenland mist. Om er een paar te noemen: Calvé pindakaas, oude boerenkaas en natuurlijk kroketten. De pindakaas is lang houdbaar en daarvan nemen we een paar keer per jaar een flink aantal potten mee uit Nederland. De oude kaas kan je hier met beperkte keuze in Hamburg ook kopen (Old Amsterdam en Beemster pikant) maar met de kroketten wordt het moeilijk.

Daarom heeft Paul, geinspireerd door Het krokettenboek van Johannes van Dam, vorig weekend een zestal kalfskroketten gebakken. Dan blijkt fastfood een stuk minder fast dan de naam doet vermoeden. De avond ervoor is de vulling (salpicon) gemaakt. Na een nacht opstijven zijn hieruit zes kroketten dubbel gepaneerd en vervolgens gefrituurd. Het resultaat was technisch helemaal goed en de kinderen waren laaiend. Nu gaan we sleutelen aan de textuur en de smaak.

Verder wat nieuws over ons: Sam is deze week voor het eerst alleen naar school gelopen. Hij had het er al een paar weken over en we vonden hem er eigenlijk ook wel rijp voor. De eerste twee dagen zijn wij hem nog stiekem gevolgd om te kijken of hij zich aan de afspraken hield; niet treuzelen, oversteken bij het stoplicht en geen omwegen maken. Ook brood hoeven we vanaf nu niet meer zelf te halen. Een paar maanden geleden was Sam nog erg onzeker en moesten we nog achter hem aanlopen, maar ondertussen gaat hij heel zelfverzekerd alleen de deur uit. Bij de bakker om de hoek bestelt hij dan een brood, rekent het af en belt thuis weer braaf aan bij onze gebruikersonvriendelijke intercom. Als beloning mag hij het wisselgeld dan in zijn spaarpot doen. In dat laatste steekt natuurlijk de grote motivatie want Sam is voor de vreselijke Lego Star Wars Death Star aan het sparen. Gelukkig kost die EUR 600 dus dat duurt nog wel even voordat hij die bij elkaar heeft. Omdat hij nu leert schrijven, begint hij ook zelf af en toe teksten bij zijn tekeningen of kleine briefjes en verbodsborden te schrijven. Vorige week hing er ineens een zelf getekend stop-bord op hun deur en begin deze week een briefje met de tekst: “Mama mut klopen en papa mut niet kloppen“. We konden er hartelijk om lachen. Famke heeft ondertussen Sams skeelers ontdekt en daar duidelijk meer talent voor dan Sam. Ook vlot doorfietsen kan ze nu eindelijk, zodat we met haar nu wat grotere tochten kunnen maken.

Written by pcammaert

April 15, 2016 at 19:25

Posted in Uncategorized

%d bloggers like this: