Paul, Florence, Sam en Famke

Verhalen van de familie Cammaert-de Bruin

Family fotoshoot 2017

leave a comment »

Florence__170420_16_45_26

Na ja…. Hadden we in april na een jaar verstek zo´n leuke fotoshoot laten maken… zijn we die helemaal vergeten op het blog te zetten. Hier is ie!

Written by pcammaert

June 27, 2017 at 19:53

Posted in Uncategorized

Elfstedentocht 2017

leave a comment »

IMG_3163

Terwijl het buiten 12 graden was en de krokussen stonden te bloeien, hebben Sam en Paul in de Volksbank Arena ijshal de winter afgesloten met de alternatieve Elfstedentocht. De kinderen van de Nederlandse School in Hamburg hebben daarmee sponsorgeld ingezameld voor de aanschaf van een nieuwe taalmethode.

Sinds een paar jaar ontvangen Nederlandse scholen in het buitenland geen subsidie meer vanuit Den Haag. Naast een verhoging van het schoolgeld, zijn sponsoractiviteiten een goede manier om het onstane gat op te vullen. Sam heeft alle elf rondjes volgemaakt en daarmee bijna honderd Euro ingezameld. Top!

Written by pcammaert

April 5, 2017 at 20:24

Posted in Uncategorized

Mürren 1650m

leave a comment »

IMG_3121

Als allerlaatste deelstaat van Duitsland had Hamburg dit jaar midden maart skivakantie. Die heette dan ook toepasselijk Frühlingsferien, oftewel voorjaarsvakantie. Dat dekte de lading goed want het was erg lekker en warm weer op de piste. Dat had ook gevolgen voor de condities van de pistes, maar daarover meer.

Na vier jaar in het kanton Wallis aan de zuidzijde van de Alpen te hebben gezeten, hadden we dit jaar een huisje in het autovrije dorp Mürren (1650m) in het Berner Oberland gevonden. Door een boekingsfoutje van onze verhuurder werden we in een andere woning gezet dan we oorspronkelijk hadden geboekt. Toen we dat een week voor vertrek hoorden, hadden we daar geen goed gevoel bij; De woning stond niet op internet en de verhuurder kon ons geen foto´s kon sturen. Bij aankomst bleek ons gevoel onterecht; we hadden een vette upgrade gekregen in de vorm van modern, nieuw en luxe huisje aan de piste met terras op het zuiden en naast de skischool. Geen gesleep en gesjouw met materiaal dus. Ook dit jaar waren Ome Fons en Femmy er weer gezellig bij.

Dan nu naar waar het eigenlijk om ging: het skiën. Waar Famke vorig jaar nog deels in de Snowgarten voor starters zat, heeft ze dit jaar de hele week als Blue Princess op de echte pistes geskied. Het gaf best wel een raar gevoel om je dochter die een heel jaar niet op de latten had gestaan, op maandagochtend gelijk naar de skilift te zien skiën… Sam werd dit jaar ook weer een groep hoger ingeschaald en was dit jaar Blue Star. De filmpjes in het fotoalbum zeggen eigenlijk genoeg over hoe hij het daar deed. Hij is die week zelfs met Femmy meermaals zwarte pistes afgegaan. Ongelofelijk! Ome Fons stond het tweede jaar op de latten en heeft weer privéles genomen. Hij ging keurig gecontroleerd in pizzapunt de piste af. Het bracht bij ons de herinneringen naar boven hoe wij ca. tien jaar geleden zijn begonnen.

Buiten het skiën hebben we natuurlijk gepraat, gekookt, gelezen, etc. Het was fijn om dingen te doen waar je thuis veel te weinig aan toekomt, zoals met de kinderen spelletjes spelen. Doordat we de hele week alleen maar zon, zon nog eens zon hadden, konden we heerlijk op het terras luieren. Hoogtepunt voor de mannen was mogelijk de Bollinger Champagne op de Schilthorn (2970m).

En dan brengt die zon ons bij een klein minpuntje. Overdag steeg het kwik tot wel 14 graden. Op ons terras was het zelfs in een t-shirt nog erg aangenaam maar de laag gelegene pistes werden na het middaguur wel erg papperig. We moeten toch wat te zeuren hebben…

Wat echt traditie begint te worden, is dat we de week ook dit jaar weer hebben afgesloten met een vriendenbezoek en laatste overnachting in onze oude woonplaats Zürich. Overdag hebben we Wolfram in zijn winkel met Nederlandse producten, het Holländische Lädeli, bezocht. Hij had de zaak twee jaar geleden overgenomen en het was goed om te zien dat hij daar succesvol en gelukkig mee is. ´s Avonds hebben we dan met de oude vriendenclub en kids gegeten en bijgepraat.

Written by pcammaert

March 30, 2017 at 20:18

Posted in Uncategorized

Advent en Sinterklaas 2016

leave a comment »

DSC03816

Nu wij ons klaarmaken voor kerst, is het de hoogste tijd om terug te kijken op de adventstijd. In Duitsland ist dat een groots gebeuren. Bijna iedereen heeft thuis een adventskrans waarop iedere zondag een extra kaars aangestoken wordt. In Nederland hadden wij die niet, maar hier doen we vrolijk mee. Op school bij Sam worden er iedere maandag in de aula adventsliedjes gezongen en zowel bij Famke in de Kita als bij Sam op school worden er koekjes gebakken. Het kinderkoor had een optreden met adventsliederen. In winkels wenst het personeel je op zaterdag “einen schönen vierten Advent”. Last but not least hebben alle kinderen een of soms meerdere adventskalenders. Een erg warm gebeuren.

Misschien zoeken de Duitsers een vervanger omdat ze Sinterklaas niet kennen. Na ja, ze kennen Sinterklaas wel -hij heet hier Sankt Nikolaus- maar zo´n beetje alles wat bij ons Sinterklaas maakt, ontbreekt hier: geen intocht, geen zwarte pieten, geen pakjesavond, geen chocoladeletters, geen pepernoten. Heel sneu voor kleine kinderen allemaal.

Om alle kinderen in de omgeving jaloers te maken hebben wij drie keer Sinterklaas gevierd. Één keer met de Nederlandse vereniging, één keer op de Nederlandse school en één keer met de familie in Nederland. Sam heeft zijn pepernoten natuurlijk op school gedeeld met al die zielige Duitse kindertjes.

En dan is een paar weken geleden ook nog de Elbphilharmonie bij ons om de hoek eindelijk geopend. Daar moeten alle lezers absoluut (nog) een keer voor naar Hamburg komen! De bouw van de Elbphilharmonie heeft nogal wat tegenslagen gekend. De twee belangrijksten zijn klassiekers: de bouwkosten bedroegen in plaats van de oorspronkelijke 77 miljoen Euro uiteindelijk dik het tienvoudige: 789 miljoen Euro. Ten tweede werd het complex met zes jaar vertraging opgeleverd (2016 i.p.v. 2010). Maakt allemaal niet uit want het is een geweldig pand geworden. Vanaf het gratis toegankelijke plaza op de de achtste verdieping heb je op 37 meter hoogte een geweldig 360-graden uitzicht op de stad.

Written by pcammaert

December 21, 2016 at 20:14

Posted in Uncategorized

Veenhuizen

leave a comment »

IMG_2643

Vorig weekend hadden we met Remco, Janet en hun dochtertje Wyke in Veenhuizen afgesproken. Al jaren stond het bezoeken van de voormalige strafkolonie op onze lijst met dingen die we nog wilden bezoeken en nu konden we het actiepunt met een gezellig weerzien combineren.

Veenhuizen is begin negentiende eeuw opgezet als instelling waar landlopers, bedelaars en later ook wezen en weduwen werden “geheropvoed”. Later werden de gestichten (deels) omgevormd tot gevangenissen, waarvan er nu nog enkele in de omgeving te vinden zijn: Norgerhavn, recentelijk in het nieuws omdat daar Noorse gevangenen zitten en Esserheem. De gevangenissen zijn aanwezig, maar domineren niet. Een wandeling door het dorp is een kleine tijdreis; veel vrijstaande negentiende-eeuwse huizen opgetroken uit rode baksteen met veel groen ertussen. Het stratenpatroon van Veenhuizen doet ook echte koloniaal aan: een ruim opgezet vierkant stratenpatroon met kaarsrechte boomrijke lanen. Het was dat het overduidelijke Nederlandse huisjes waren, anders hadden we ons in de VS aan het begin van de negentiende eeuw kunnen bevinden. Alleen de paard en wagens ontbraken. De omgeving is erg divers: bos, hoogveen, akkers, doorsneden door brede lanen of paden met aan weerszijden oude eiken, beuken of platanen.

Nadat de overheid zich terugtrok en het dorp in 1981 voor het eerst voor niet-gevangenispersoneel toegangkelijk werd, zijn veel panden door particulieren gekocht en kregen een nieuwe bestemming. Bijna alle panden in Veenhuizen hebben een stichtelijke naam op de gevel die vaak naar het oorspronkelijke doel van dat pand verwijst. Wij overnachtten bijvoorbeeld in een hotel wat in het voormalige hospitaal (“Vertrouw op God”) was gevestigd.

Op zaterdag hebben we cultureel verantwoord het Gevangenismuseum bezocht. Dankzij een kinderspeurtocht was dit ook voor de kinderen boeiend. Na afloop dronken we een biertje in een brouwerij in de oude graanmaalderij (“Maallust”) en ´s avonds aten we in het restaurant van het hotel in de voormalig dienstwoningen “Toewijding”, “Bitter en Zoet” en “Plichtgevoel”. Restaurant Bitter en Zoet kunnen we van harte aanraden. Erg goede keuken, extreem vriendelijk en meedenkend personeel en veel ruimte om te spelen voor de kinderen in de aangrenzende lounge.

Als je nog op zoek bent naar een rustig maar toch interessant weekend weg met vrienden of familie, zeggen wij: denk eens aan Veenhuizen.

Written by pcammaert

November 22, 2016 at 20:08

Posted in Uncategorized

Andalusië 2

leave a comment »

IMG_2498

Twee weken geleden was het in Hamburg herfstvakantie. Voor het invallen van de winter wilden we nog even wat zonnestralen opvangen en daarbij was onze keuze op Andalusië gevallen. Ruim vier jaar geleden waren we daar al eens maar toen hadden we omgeving van Sevilla en de Atlantische kust niet gezien. Door in de buurt van Sevilla een huis te huren, hadden we een goede uitvalsbasis om de omgeving op dagtrips te bekijken. Opa Jac was er ook bij.

De week begon met een paar erg regenachtige dagen, maar daarna klaarde het op en hadden we veel zon en iedere dag temperaturen tot in de 30 graden. Zo eind oktober was het zwembad bij het huisje al redelijk afgekoeld maar door die temperaturen toch nog goed te doen.

Na onze vlucht op Malaga en een kort bezoek aan die stad, zijn we gelijk doorgereden naar Sevilla. Tijdens het doen van de eerste inkopen werden we gelijk (hernieuwd) verrast door het geweldige aanbod aan verse vis, schaaldieren, kazen en hammen in de winkel. Daar wordt echt enorm veel plaats voor ingeruimd en we hebben er de hele week het nodige ingekocht.

Onze dagtrips hadden we bewust zo ingepland dat we om de dag een verre reis en iets dichtbij Sevilla hadden. De dag na aankomst hebben we in de provincie Huelva ten westen van Sevilla de plaatsen bezocht van waaruit Columbus zijn reizen naar Amerika gestart ist. Na afloop hebben we een herfstige maar mooie strandwandeling gemaakt op de tientallen kilometers ongerept strand van het Doñana NP. We besloten later de week terug te komen om de rest van het park te bekijken.

Op maandag stond Jerez de la Frontera op het programma waar we de koninklijke rijschool en -hoe kan het ook anders- een sherry bodega bezocht hebben. De rijschool was erg interessant en vooral voor de kinderen vermakelijk. Het blijft mooi om te zien hoe kinderen helemaal gefascineerd zijn van dieren. De rondleiding in de bodega was aardig maar gruwelijk commercieel en veel te lang. Dat had wat authentieker en beknopter gekund.

Dinsdag hebben we dan eindelijk Sevilla bezocht. Om langszaam op te bouwen zijn we met de kathedraal met daarin het graf van Columbus en de stierenvechtersarena, de Plaza de Toros, begonnen. Het absolute hoogtepunt, het Real Alcazar, hadden later die week ingepland. Sevilla heeft een compact stadscentrum met vele steegjes vol met tapas barretjes. Zo compact dat we tijdens onze moeizame zoektocht naar een parkeerplek nog door de politie aan de kant werden gezet. Dat was even zweten. De stad en de geweldige tapas als lunch maakten dit meer dan goed.

De dag daarna stond dan weer een verre rit naar Arcos de la Fronteira op het programma. Deze kleine stad met vrijwel alleen witte huizen, ligt op een goed te verdedigen heuveltop ruim een uur ten zuiden van Sevilla. Na een beklimming te voet heb je schiterrende uitzichten en doorkijkjes op de omliggende olijfboomgaarden, heuvels en de groen begroeide banken van de rivier Guadalete die zich om Arcos heenslingert.

Het mooiste hadden we tot het laatste bewaard. Twee dagen voor vertrek stond helemaal in het teken van het koninklijke paleis in Sevilla, het Real Alcazar. De paleizen werden honderden jaren geleden gebouwd door Moorse koningen, de eeuwen daarop voordurend aangepast en worden tot op de dag van vandaag gebruikt door de Spaanse koninklijke familie. De stijl van het geheel deed ons erg denken aan ons bezoek aan de kathedraal van Cordoba en het Alhambra in Granada. In de tuinen eromheen konden we tussendoor de indrukken verwerken en uitrusten onder het genot van een hapje en drankje.

Op de allerlaatste dan sloten we ons bezoek af met een tweede bezoek aan het Doñana NP waar we een wandeling hebben gemaakt en het bedevaardsoord El Rocio hebben bezocht. Omdat het een zaterdag was, belandden we tussen vele Spaanse families die een weekendtripje maakten. Heerlijk om je voor de verandering enkel tussen locals te zijn.

Written by pcammaert

November 16, 2016 at 07:27

Posted in Uncategorized

Zomer 2016

leave a comment »

IMG_1870

De zomer kwam dit jaar wat traag op gang, maar wat was hij uiteindelijk mooi en lang. In deze blogpost kijken we graag terug op bijna drie maanden zon, warmte en mooie momenten met vrienden en familie. Waarschuwing: dit is een long read!

Ook dit jaar zijn Sam en Famke weer een week bij opa en oma in Velsen en opa in Etten-Leur geweest. Terwijl die twee vreselijk verwend werden, moesten papa en mama die twee weken gewoon werken. ´s Avonds hadden we de mogelijkheid om wat restaurants die al lang op ons todo-lijstje stonden te bezoeken. Dat dan weer wel! Highlights waren Le Canard Nouveau (1 ster) en Au Quai, een modern visrestaurant met schitterend uitzicht op de haven van Hamburg.

Met het gezin zijn we twee losse weken weggeweest. Al heel lang stond op ons lijstje om een Duits waddeneiland te bezoeken. Met onze ´Zwitserse´ vrienden Dirk en Anita en hun kinderen Nout en Nils hadden we het autovrije eiland Langeoog uitgekozen. Ondanks dat het geen super strand- en zwemweer was, hadden we een mooie week met wadlopen, barbecueen, fietsen, boottocht op de waddenzee en genoeg speeltijd voor de kinderen.

De andere week hebben we in Markelo in het vakantiehuisje van Pauls ouders doorgebracht. Het begint bijna een traditie te worden. We hebben Sam en Famke daar op privé zwemles gedaan omdat we vonden dat ze met de Duitse methode (lees: geen methode) niet goed en snel genoeg leerden zwemmen. Het was een groot succes; Sam kon na die week eindelijk min of meer fatsoenlijk op zijn buik zwemmen (kikker, vliegtuig, potlood). Famke kan zich al trappelend boven water houden. Dit doen we in een volgende vakantieweek weer. Een dagtrip naar Wildlands in Emmen viel ook in de smaak, al vonden wij wel dat het eerder een attractiepark was geworden dan een dierentuin zoals het Noorderdierenpark vroeger was.

Op het einde van onze week in Markelo hebben we eindelijk ome Fons en Femmy in hun nieuwe woning in de binnenstad van Dordrecht bezocht. Goed om te zien dat onze (schoon)broer en zijn vriendin zo leuk terecht zijn gekomen. Na een culinaire lunch met banaan-Nutella-tosti´s (voor Sam en Famke), heeft Fons ons door de binnenstad rondgeleid. Wij kenden Dordt nog niet echt en waren onder de indruk.

Aan het einde van de schoolvakantie, werd on ze kleine meid al weer vijf. Dit hebben we gevierd met een kinderfeestje in ons hofje (op de foto´s) en na de heftige en verfrissende onweersbui met een barbecue met de ouders (helaas niet op de foto´s).

Als afsluiter nog een link naar wat diverse foto´s die niet echt in een ander album pasten.

Written by pcammaert

September 30, 2016 at 12:15

Posted in Uncategorized

%d bloggers like this: