Paul, Florence, Sam en Famke

Verhalen van de familie Cammaert-de Bruin

Veenhuizen

leave a comment »

IMG_2643

Vorig weekend hadden we met Remco, Janet en hun dochtertje Wyke in Veenhuizen afgesproken. Al jaren stond het bezoeken van de voormalige strafkolonie op onze lijst met dingen die we nog wilden bezoeken en nu konden we het actiepunt met een gezellig weerzien combineren.

Veenhuizen is begin negentiende eeuw opgezet als instelling waar landlopers, bedelaars en later ook wezen en weduwen werden “geheropvoed”. Later werden de gestichten (deels) omgevormd tot gevangenissen, waarvan er nu nog enkele in de omgeving te vinden zijn: Norgerhavn, recentelijk in het nieuws omdat daar Noorse gevangenen zitten en Esserheem. De gevangenissen zijn aanwezig, maar domineren niet. Een wandeling door het dorp is een kleine tijdreis; veel vrijstaande negentiende-eeuwse huizen opgetroken uit rode baksteen met veel groen ertussen. Het stratenpatroon van Veenhuizen doet ook echte koloniaal aan: een ruim opgezet vierkant stratenpatroon met kaarsrechte boomrijke lanen. Het was dat het overduidelijke Nederlandse huisjes waren, anders hadden we ons in de VS aan het begin van de negentiende eeuw kunnen bevinden. Alleen de paard en wagens ontbraken. De omgeving is erg divers: bos, hoogveen, akkers, doorsneden door brede lanen of paden met aan weerszijden oude eiken, beuken of platanen.

Nadat de overheid zich terugtrok en het dorp in 1981 voor het eerst voor niet-gevangenispersoneel toegangkelijk werd, zijn veel panden door particulieren gekocht en kregen een nieuwe bestemming. Bijna alle panden in Veenhuizen hebben een stichtelijke naam op de gevel die vaak naar het oorspronkelijke doel van dat pand verwijst. Wij overnachtten bijvoorbeeld in een hotel wat in het voormalige hospitaal (“Vertrouw op God”) was gevestigd.

Op zaterdag hebben we cultureel verantwoord het Gevangenismuseum bezocht. Dankzij een kinderspeurtocht was dit ook voor de kinderen boeiend. Na afloop dronken we een biertje in een brouwerij in de oude graanmaalderij (“Maallust”) en ´s avonds aten we in het restaurant van het hotel in de voormalig dienstwoningen “Toewijding”, “Bitter en Zoet” en “Plichtgevoel”. Restaurant Bitter en Zoet kunnen we van harte aanraden. Erg goede keuken, extreem vriendelijk en meedenkend personeel en veel ruimte om te spelen voor de kinderen in de aangrenzende lounge.

Als je nog op zoek bent naar een rustig maar toch interessant weekend weg met vrienden of familie, zeggen wij: denk eens aan Veenhuizen.

Written by pcammaert

November 22, 2016 at 20:08

Posted in Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: