Paul, Florence, Sam en Famke

Verhalen van de familie Cammaert-de Bruin

Woudagemaal

leave a comment »

IMG_5073

Tijdens een lang weekend bij opa en oma hadden Sam en Famke de nieuwe serie van De Kameleon gezien. Omdat voor het Woudagemaal in Lemmer daarin een hoofdrol is weggelegd, wilden we daar eigenlijk wel eens een kijkje nemen.

Omdat het iets korter is, rijden we naar Hamburg meestal over de A1 naar het oosten en gaan dan bij Oldenzaal de grens over. De noordelijke route gaat door de Noordoostpolder en langs Groningen over de A6 en de A7. Omdat Lemmer aan de A6 ligt, besloten we op de terugreis spontaan maar weer eens de noordelijke route te nemen.

Het was typisch Fries voorjaarsweer; fris, windig en wat spatjes, maar wat waren we onder de indruk! Een ontzettend gemotiveerd team houdt hier letterlijk een UNESCO werelderfgoed van formaat in stand. Het is het grootste stoomgemaal dat ooit ter wereld werd gebouwd en het is nog steeds in gebruik. Als we twee weken eerder langs waren gekomen, hadden we in bedrijf kunnen zien. Daarvoor komen we beslist nog een keer terug.

Advertisements

Written by pcammaert

May 15, 2018 at 19:22

Posted in Uncategorized

Flims 1100m-3018m

leave a comment »

IMG_4836

Het zal niemand verbazen dat onze skivakantie weer naar Zwitserland ging. Wel hadden we ook dit jaar een nieuw gebied uitgekozen. Onze keus was op Flims in het kanton Graubünden gevallen. We waren hier al vaker geweest om te wandelen. Daarom wisten we eigenlijk al van te voren dat het niet tegen kon vallen. Het dorp ligt voor Zwitserse begrippen redelijk laag op 1100m maar omdat de pistes boven de 1630m liggen, is het sneeuwzeker. De afdaling vanaf de Vorab Gletscher op 3018m was best wel heftig met veel wind.

Opa Peter en oma Renske hadden vorig jaar aangegeven dat ze ook wel eens met ons naar de sneeuw wilden gaan. U vraagt, wij draaien. We hadden twee appartementen naast elkaar waarbij dat van ons groter was en een tafel voor zes personen had. We konden dus samen ontbijten en eten, maar ´s nachts had iedereen zijn rust. In theorie dan. In de praktijk tippelden Sam en Famke iedere ochtend om half zeven over de gang om bij opa en oma aan te kloppen. Druiven! Erg mooi dat opa en oma het hele gebeuren eens een keer van dichtbij mee konden maken.

Het mooie aan de skischool was dat die de hele dag was inclusief middageten. Dat hadden we de afgelopen zes jaar nog nergens en was voor ons erg prettig. We konden met z´n tweeën langere touren maken zonder dat we moesten haasten om de kids voor het middageten af te halen. Met skiën ging het lekker: Sam en Famke mochten allebei weer een groep omhoog en bij de afsluitende wedstrijd behaalde Sam (net als voorgaande jaren) de eerste plaats. Famke sleepte een mooie grote bronzen medaille binnen. Verder laten we het fotoalbum voor zich spreken.

Ook dit jaar weer hebben afgesloten met een bezoek aan en laatste overnachting in onze oude woonplaats Zürich. ´s Avonds hebben we met de oude vriendenclub en kids gegeten en bijgepraat.

Written by pcammaert

May 5, 2018 at 19:05

Posted in Uncategorized

Winter 2018

leave a comment »

IMG_4724

Na een lange en druilerige winter is de lente nu eindelijk goed losgebarsten. We zijn ietwat laat, maar toch is het een mooi moment om even terug te kijken op de hoogtepunten van de afgelopen maanden.

Sam en Famke zijn lekker bezig met zwemmen. Nadat Sam in Nederland afgelopen zomer zijn B-diploma had gehaald (zie eerdere post), hebben ze eind vorig jaar meegedaan aan een zwemwedstrijd. Sam heeft ondertussen het Duitse Jugendschwimmabzeichen Bronze binnengesleept en Famke het Seepferdchen. Een vergelijking met de Nederlandse diploma´s is door de afwijkende eisen wat moeilijk. Met het Seepferdchen verdrink je niet meer, maar zwem je nog als een hondje. Bronze is ruwweg het B-diploma.

Sinterklaas hebben we in Hamburg twee keer gevierd; de eerste keer bezocht de goedheiligman alle Nederlandse kinderen in de basisschool bij ons om de hoek. Florence zat al een aantal jaar in de organisatie en dit jaar was er voor Paul ook een rol weggelegd; Hij mocht de dag aan elkaar praten op het podium. Leuk om te doen, al bleken de sinterklaasliedjes er niet helemaal meer goed in te zitten. Voor volgend jaar moet daar dus aan gewerkt worden. De week erop bezocht Sinterklaas dan nog extra de kinderen van de Nederlandse school.

Kerst en oud en nieuw waren we in Nederland bij onze ouders. Tussendoor hebben we met verschillende vrienden en kennissen afgesproken om bij te spreken en voor de kinderen om te spelen. Omdat we een soort van smartphone-detox deden, moeten julie het zonder beeldmateriaal doen. Voor de verandering geen punt toch?

In januari werd Sam negen. Zijn verjaardagsfeestje hebben we gevierd met Slot Car Racing, zegmaar een Carrera racebaan in het groot. We hadden geluk dat we de mooiste en grootste baan kregen en 12 kinderen samen met papa, mama, opa en oma rondjes konden draaien. Je wordt er erg fanatiek van!

Toen in het nieuwe jaar de temperatuur dan eindelijk daalde, hebben Sam en Famke met de Nederlandse school de jaarlijkse alternatieve Elfstedentocht gereden. Met deze sponsortocht haalden de kinderen geld op voor leermiddelen van de Nederlandse school. Zwieren op het ijs is altijd weer leuk. Volgend jaar misschien op natuurijs…

Tot slot werden bij het kinderkoor de kinderen herdacht die drie jaar of meer lid waren. In het geval van Sam waren dat er vijf. Zijn eerste lustrum dus. We zijn trots op ons zangtalent!

In de volgende post staan we stil bij onze skivakantie…

Written by pcammaert

May 2, 2018 at 19:45

Posted in Uncategorized

Herfststorm Herwart

leave a comment »

IMG_4361

We hebben het nu al een paar keer meegemaakt maar de herfststormen en hun uitwerking op Hamburg blijven fascinerend. In 2011 en 2013 vertelden we daar op dit blog ook al over, maar toch willen we jullie het beelmateriaal van herfststorm Herwart van 29 oktober j.l. niet onthouden. Omdat het hoogwater dit keer op een zondagochtend viel, hadden we ook ruim de tijd om door onze buurt te lopen en de gevolgen te bekijken.

Written by pcammaert

December 20, 2017 at 18:22

Posted in Uncategorized

Polen

leave a comment »

IMG_4131

Na een niet al te warme zomer wilden we deze herfstvakantie in eerste instantie eigenlijk naar de zon. Ondanks flink wat zoekwerk, vonden we daar niks wat ons beviel. We hadden vervolgens ook een tijdje naar Iran zitten kijken maar gezien de spanningen in de regio, vonden we dat niet zo slim. Uiteindelijk besloten we om een roadtrip in Polen te maken.

Zonder eens goed op de kaart te hebben gekeken, hadden we Polen in herinnering als een overzichtelijk vierkant land met afgeronde hoeken. Prima te doen in twee weken, toch? Niet dus! Polen is ècht heel groot. Hoe we ook puzzelden, de afstanden en het aantal provinciale wegen waren te groot. Uiteindelijk hebben we ons ruwweg tot het noorden beperkt. Het zuiden met onder andere Krakau, het Tatra gebergte en Wroclaw, bezoeken we wel een andere keer.

Vanuit Hamburg zijn we langs de kust naar het oosten gereden en bij Szczecin (Stettin) de grens over gegaan. Een stuk verder hebben we, na in totaal bijna zes uur te hebben gereden, overnacht in een kuuroord aan de Oostzeekust. Omdat het hotel vol was met seniore Duitse groepsreizen en men aan de receptie alleen maar Duits sprak, hadden we niet echt het gevoel in Polen te zijn. Wel een prima zwembad waar wij en de kindjes even de spieren konden losmaken na de lange rit. De volgende dag het stadje Kolobrzeg (Kolberg) bezocht en doorgereden naar Leba, toegangspoort naar het Slowinsky NP.

De dag erop hebben we de hele dag in het Slowinsky NP rondgelopen. Wandelende duinen, een ongerepte kustlijn en uitgestrekte dennenbossen. Een topdag waarbij het weer ook nog meezat. Blauwe lucht en ondanks dat het midden oktober was, volstond een simpele trui. Een stevige wandeling in de buitenlucht maakt hongerig. ´s Avonds smaakte ons het Poolse eten dan ook prima al moet je wel van stevige kost en (varkens)vlees houden.

De dag erop dan naar de grote havenstad Gdansk (Danzig). Vanaf het dak van het Solidarnosc Center heb je een mooi zicht over de kranen en deels vervallen gebouwen in de haven. In de binnenstad op hemelsbreed een kilometer afstand waan je je een paar honderd jaar terug in de tijd. Na de tweede wereldoorlog is de grotendeels verwoeste stad aan de hand van oude tekeningen weer in oude stijl herbouwd. Eigenlijk loop je dus in een oude stad die pas 70 jaar oud is. We kunnen Danzig aanraden voor een weekendtrip!

Na Danzig hebben we iets naar het zuiden het hoofdkasteel van Duitse Orde uit de 13e eeuw in Malbork (DE/NL: Mariënburg) bezocht. Het zou op onze reis een terugkerend patroon worden; ook dit gigantische complex is aan het einde van de tweede oorlog in puin geschoten. Dit keer door het rode leger. In de jaren 60 is begonnen met de reconstructie die pas in 2016 is afgerond. We hadden dus niet veel vroeger moeten komen. Een kasteel is voor de kids natuurlijk sowieso al interessant maar de erg aansprekende audio-guide maakte dat we een paar uur lang geen kind aan ze hadden.

De rit naar Waschau was een verademing: eindelijk weer een snelweg! Na een paar uur zoeven over comfortabel asfalt waren we er al. ´s Avonds hadden we met oud-studiegenoot Sven afgesproken, die daar als expat met Miriam en zijn drie kids woont. Leuk om elkaar na lange tijd weer te spreken. In Warschau vielen ons voor het eerst op deze reis de typische oostblok-bouwwerken op. Het toppunt daarvan was het Paleis van Cultuur en Wetenschap, een geschenk van Stalin aan het Poolse volk. Door zijn vorm ook wel de penis van Stalin genoemd en sinds zijn voltooiing in 1955 al het hoogste gebouw van Polen. Nadat de oude binnenstad door de Duitsers als wraakactie aan het einde van de oorlog in de as is gelegd, is ook deze opnieuw in oude stijl opgebouwd. De twee must-see musea van de stad (Warshaw Rising en Museum of the History of Polish Jews) waren mooi, maar helaas minder geschickt voor kinderen.

Na Warschau was het dan tijd de rimboe in te gaan. Helemaal in het oosten van Polen ligt in het district Bialystok tegen de grens met Wit-Rusland het enigste overgebleven oerbos van Europa: het Bialowieza NP. Het weer was in Warschau al niet meer zo mooi maar nu daalde de temperatuur ook nog naar een paar graden boven nul. De wandeling onder begeleiding van een gids hebben we daarom wat ingekort maar we hebben toch indrukwekkende dingen gezien: eiken van 700 jaar oud, vuistdikke pakketten mos en elvenbankjes die op half vergane bomen groeiden en herten die de paden overstaken. Wolven hebben we helaas niet gezien maar je kan niet alles hebben. In het dorp moesten we ´s avonds in het restaurant terugvallen op gebarentaal en het aanwijzen van gerechten op de tafels van andere gasten. Het was lang geleden dat we dit als backpackers in Azie moesten doen maar we konden het nog!

De twee dagen daarna stonden in het teken van religie. Op aanraden van een Nederlander die we in Warschau tegenkwamen, hebben we in Tykocin de oudste en best behouden synagoge van Polen bezocht. De dag erop hebben we twee oude houten Lipka-Tataarse moskeeen in de dorpen Kruszyniany en Bohoniki gezien.

En dan was het tijd voor iets wat op Pauls bucketlist stond; een bezoek aan de Wolfsschanze, het hoofdkwartier van Hitler van ruwweg 1941-1944. Na een halve dag over provinciale wegen te hebben gereden, stonden we een kwartier voor aankomst muurvast door een wegblokkade. Denk je er bijna te zijn, krijg je dat. De alternatieve route die Florence op Google Maps had gevonden bleek erg avontuurlijk maar een gouden greep. Over kinderkopjes en onverharde wegen met kuilen en modder kronkelden we een tijd door het bos, langs wat meertjes en over heuvels tot opeens… de bunkers voor ons opdoken. Achteraf bleek dat we door stom toeval over de oude weg tussen de landingsbaan en het bunkercomplex, waarover vroeger de Nazi kopstukken aan en af reisden, hadden gereden. Het complex zelf is in slechte staat omdat het door de Nazi´s op de vlucht voor de Russen is opgeblazen. Gelukkig hadden we een goede gids, zodat alle gebouwen door het verhaal eromheen begonnen te leven en we ons konden voorstellen hoe het er op het complex aan toe moet zijn gegaan.

Tsja… en toen was het al weer tijd voor de terugreis. In twee dagen zijn we terug naar huis gereden. Onderweg hebben we Olsztyn (Allenstein), Torun (Torn) en Poznan (Posen) aangedaan. Stuk voor stuk mooie authentieke steden met een rijke historie en een intakte oude stadskern.

Polen heeft ons verrast en we komen zeker nog een keer terug voor het zuiden!

Written by pcammaert

December 15, 2017 at 21:50

Posted in Uncategorized

Famke zes jaar en eerste schooldag

leave a comment »

IMG_3893

Het eerste weekend van september vierde Famke haar zesde verjaardagsfeestje. We hadden erg veel mazzel en konden alle activiteiten buiten organiseren. Omdat het vorig jaar zo goed bevallen was, hadden we na afloop de ouders uitgenodigd voor een barbecue in het hofje.

De week erop was het dan zover: Famkes eerste schooldag in de Vorschule, zegmaar de Nederlandse groep 2. Ze had hier maanden naaruit gezien. In het bijzijn van ons en opa en oma Cammaert, begon de dag met een welkomstceremonie in de aula. Daarna gingen de kinderen naar hun klas en begon de les. Rond het middaguur was ze al weer vrij en zijn we met zijn allen gaan lunchen.

Twee weken later werden de schoolfoto´s gemaakt. We vinden deze altijd een aanvulling op onze eigen foto´s omdat de schoolfoto´s in een wat meer statische omgeving worden gemaakt.

Natuurlijk is ook de Nederlandse school weer van start gegaan. Die organiseerde eind september een erg gezellige barbecue in het Skatepark in Rissen. Drie keer raden welke vader en zoon er Grillmeister waren?

Written by pcammaert

November 22, 2017 at 21:06

Posted in Uncategorized

Zomervakantie 2017

leave a comment »

IMG_5370

Na ons blog de hele zomer links te hebben laten liggen, is het tijd voor een inhaalslag. Waarschuwing: Dit gaat dus een longread worden met héél véél links naar fotoalbums!

De zomer kwam wat laat op gang maar begon voor ons gelijk heftig met de G20. Meerdere dagen lang leek de stad wel oorlogsgebied: autoverkeer was vrijwel onmogelijk, van ´s ochtends vroeg tot ´s avonds laat hingen meerdere zware legerhelikopters in de lucht en de straten waren vergeven van politiebusjes, waterwerpers en pantservoertuigen. De basisschool van Sam werd een halve dag gesloten en wij moesten politiecontroles voorbij om de buurt in te kunnen. Op de slotavond was er voor de regeringsleiders een concert in de Elbphilharmonie bij ons om de hoek georganiseerd. Na afloop reden alle hoogwaardigheidsbekleders letterlijk voor onze voordeur in colonne voorbij. We hebben ze allemaal gezien: Jacob Zuma (ZA), Donald Trump (VS), Christine Lagarde (IMF), Vladimir Putin (RU), Angela Merkel (DE), etc. etc.

Voor de zomervakantie heeft Famke met een zegening in der kerk en een allerlaatste uitstap naar het Elbstand afscheid in de KiTa genomen. Na zes jaar gaat ze nu naar de Vorschule, equivalent met de Nederlandse groep 2. Volgend jaar wordt ze welliswaar pas ècht “eingeschult” in de eerste klas (NL: groep 3), maar voor haar (en ons!) voelde het toch als een echte eerste schooldag en het begin van een nieuw tijdperk.

De welverdiende zomervakantie begonnen we met een ruime week voor ons als gezin. Vanuit uitvalsbasis Markelo maakten we dagtripjes. Ieder mocht een wens doen: Famke wilde zwemmen, mama naar Burgers Zoo, Sam koos voor waterfietsen (Nordhorn) en papa wilde naar de sigarenfabriek De Olifant in Kampen. Tussen de uitjes door kregen Sam en Famke weer turbo-privé-zwemles. Met succes, want de juffen vonden dat Sam wel z´n B-diploma kon halen. Dat we daarvoor begin oktober nog een keer terug moesten komen, hadden we er graag voor over.

In de daaropvolgende weken werden de kinderen bij de opa´s en oma schandelijk verwend. De foto´s en filmpjes in het fotoalbum van opa Peter en oma Renske enerzijds en opa Jac anderzijds spreken voor zich. Het mooie was dat papa en mama in die tijd een aantal dingen hebben kunnen doen die al lang op onze lijst stonden. Zo zijn we een lang weekend bij Pauls neef Pim in Londen langs geweest. In de standaard attracties waren we niet zo geinteresseerd. Met Pim zijn we daarom te voet en met leenfietsen “off the beaten track” gegaan. Zo leuk om Londen door de ogen van een inwoner te zien en toegang te hebben tot plekken waar je normaal niet komt (memberclubs! :-)). Heel indrukwekkend was een bezoek aan de uitgebrande Grenfell Tower en de daarnaast gelegen buurtkerk.

Terug in Hamburg zijn we nog een aantal keer uit eten geweest, hebben we op de Alster gezeild en ´s avonds een “Wasserlichtkonzert” in Planten un Blomen bijgewoond. Dingen die al lang op onze lijst stonden en die we om de hoek konden doen. Toch hadden we daar op een of andere manier in de normale hectiek niet de tijd voor gemaakt. Wellicht omdat we dachten dat we dat altijd nog wel konden doen.

Nadat we Sam en Famke midden augustus op hadden gehaald, hebben we in de laatste weken van de zomervakantie nog een lang weekend aan de Oostzee verbracht en in en openluchttheater een opvoering van Karl Mays Old Surehand gezien. In Noord-Duitsland een verplicht nummertje en als je in de buurt bent een absolute aanrader.

In de volgende post meer over de start van het nieuwe schooljaar…

Written by pcammaert

November 13, 2017 at 21:37

Posted in Uncategorized

%d bloggers like this: